Camille (La Dame aux Camélias)

«بانوی کاملیاها» (۱۸۴۸) نخستین رمان پرآوازهٔ الکساندر دومای پسر است و این نسخه ترجمهٔ انگلیسی آن با عنوان «کامیل» است. راوی در مارس ۱۸۴۷ به حراج اثاث خانهٔ زنی تازه‌درگذشته در پاریس می‌رود و درمی‌یابد که خانه از آنِ یکی از زنان پرزرق‌وبرق و «نگه‌داشته»ی پاریس بوده است. او نسخه‌ای از رمان «مانون لسکو» را با یادداشتی دست‌نویس می‌خرد، و همین کتاب پای آرمان دووال، جوان سوگوار، را به زندگی‌اش باز می‌کند.

آرمان داستان عشقش به مارگریت گوتیه را بازمی‌گوید، زنی زیبا و بیمار از طبقهٔ زنان درباری پاریس که همیشه دسته‌ای کاملیا با خود دارد. عشق آنان، که با سبک‌سری آغاز می‌شود، به پیوندی جدی بدل می‌شود و با فشار خانواده، آبرو، پول و بیماری درمی‌افتد.

دوما رمان را در بیست‌وسه سالگی نوشت و بخشی از آن را بر پایهٔ رابطهٔ کوتاه خود با ماری دوپلسی ساخت، زنی نامدار که در ۱۸۴۷ جوان درگذشت. آنچه کتاب را از ملودرامی ساده جدا می‌کند، نقد صریح آن بر جامعه‌ای است که زنی را هم می‌خرد و هم محکوم می‌کند، و بر اخلاق دوگانهٔ طبقهٔ مرفه.

دوما بعدها رمان را به نمایشنامه‌ای پرآوازه برگرداند و جوزپه وردی از روی آن اپرای «لا تراویاتا» را ساخت. برای دوستداران رمان عاشقانهٔ کلاسیک فرانسه، اثری تأثیرگذار و خواندنی است.