The Phantom of the Opera

«شبح اپرا» (۱۹۱۰) رمان گاستون لورو، روزنامه‌نگار و نویسندهٔ فرانسوی و خالق «راز اتاق زرد»، است که نخست به صورت پاورقی در روزنامهٔ «لو گلوا» منتشر شد. لورو کتاب را چون گزارشی مستند می‌نویسد: در پیش‌درآمد ادعا می‌کند با جست‌وجو در بایگانی‌های اپرای پاریس به یقین رسیده که «شبح اپرا» واقعاً وجود داشته است.

داستان در کاخ اپرای گارنیه می‌گذرد، بنایی عظیم با طبقه‌های زیرزمینی تودرتو و مخزن آبی پنهان در ژرفایش. کارکنان و رقصندگان از شبحی می‌گویند که لژ شمارهٔ پنج را از آن خود می‌داند و برای مدیران نامه می‌فرستد. همزمان کریستین دائه، خوانندهٔ جوان و یتیم سوئدی، ناگهان با صدایی شگفت می‌درخشد و می‌گوید درس‌هایش را از «فرشتهٔ موسیقی» می‌گیرد، و رائول، ویکنت جوان و دوست کودکی‌اش، به این راز بدگمان می‌شود.

رمان آمیزه‌ای از داستان گوتیک، معمایی و عاشقانه است: لژهای نفرین‌شده، چلچراغ فروافتاده، دریچه‌های پنهان و شخصیتی مرموز به نام «ایرانی» که بیش از همه از راز شبح خبر دارد. در کانون آن مردی است که چهره‌اش زندگی‌اش را تباه کرده و نبوغش در تاریکی زیرزمین پنهان مانده است.

از این رمان فیلم‌ها و نمایش‌های بی‌شمار ساخته شده، از جمله موزیکال پرآوازهٔ اندرو لوید وبر. متن اصلی تیره‌تر و پرماجراتر از اقتباس‌هاست و برای دوستداران ادبیات گوتیک خواندنی است.