Charles Darwin: His Life Told in an Autobiographical Chapter

فصل خودزندگی‌نامه‌ای را در ۱۸۷۶ نوشت و در مقدمه گفت که برای بچه‌هایش است. همین باعث شده صادقانه‌تر از هر چیزی باشد که برای انتشار نوشت.

دربارهٔ کودکی‌اش، شکستش در پزشکی، و اینکه چطور سفر بیگل «مهم‌ترین رویداد زندگی‌ام» شد می‌نویسد. و در بخشی غم‌انگیز اعتراف می‌کند که با گذشت سال‌ها، لذت شعر و موسیقی را از دست داده و ذهنش به «ماشینی برای بیرون کشیدن قانون از داده» بدل شده.

کتاب با گزیده‌ای از نامه‌هایش کامل می‌شود. نزدیک‌ترین چیزی که به شناختن خود داروین می‌رسیم.