Chita: A Memory of Last Island

«چیتا: خاطره‌ای از جزیرهٔ لست» رمان کوتاهی از لافکادیو هرن است که در سال ۱۸۸۹ منتشر شد. هرن، نویسندهٔ یونانی‌ـ‌ایرلندی‌تبار که سال‌ها در نیواورلئان زیست و بعدها به ژاپن رفت و آنجا شهرت یافت، در اینجا با زبانی شاعرانه به سواحل و مرداب‌های جنوب لوئیزیانا نگاه می‌کند.

کتاب با «افسانهٔ ایل درنیه» (جزیرهٔ آخر) آغاز می‌شود؛ توصیف سفر از نیواورلئان با قایق‌های بخار به میان آبراهه‌ها و جنگل‌های سرو مردابی تا خلیج مکزیک. بعد داستان توفانی را روایت می‌کند که جزیره را ویران کرد و کودکی را که از آن به‌جا مانده، در دل سرنوشتی نو می‌گذارد. بخش‌های بعدی به زندگی در کنار دریا و تأثیر آن بر انسان‌ها می‌پردازند.

آنچه کتاب را به یاد ماندنی می‌کند، حس طبیعت و قدرت دریاست که تقریباً شخصیتی مستقل در داستان است. خواننده‌ای که به ادبیات منطقه‌ای آمریکا، توصیف‌های حسی یا نثر شاعرانهٔ هرن علاقه دارد، از آن لذت خواهد برد.