How to Live on 24 Hours a Day

بنت مخاطبش را کارمندی می‌گیرد که هر روز به اداره می‌رود و احساس می‌کند زندگی‌اش تلف می‌شود. حرف اصلی‌اش این است: آن ساعت‌های پیش و پس از کار، «روزِ درونِ روز» هستند و بیشتر آدم‌ها کاملاً هدرشان می‌دهند.

پیشنهادهایش عملی و بی‌تعارف‌اند و از خواننده انتظار انقلاب ندارد؛ از نیم ساعت در روز شروع می‌کند. با وجود گذشت بیش از صد سال، لحن و مسئله‌اش به‌طرز آزاردهنده‌ای آشناست. در یک نشست خوانده می‌شود.