Human Nature and Conduct

تز کتاب این است که بحث «طبیعت انسان خوب است یا بد» غلط طرح شده. آنچه رفتار را می‌سازد عادت است، و عادت در تعامل میان تمایل و محیط شکل می‌گیرد.

پیامدش برای اخلاق مهم است: به‌جای موعظه دربارهٔ اراده، باید شرایطی ساخت که عادت‌های بهتر در آن ممکن شوند. دیویی این را مستقیماً به آموزش و سیاست اجتماعی ربط می‌دهد.

کتاب زیرعنوان «درآمدی بر روان‌شناسی اجتماعی» دارد و یکی از نخستین کوشش‌ها برای پیوند دادن روان‌شناسی فردی و ساختار اجتماعی است.

جان دیویی، فیلسوف پراگماتیست و نظریه‌پرداز بزرگ آموزش در آمریکا، این کتاب را از سخنرانی‌هایی ساخت که در ۱۹۱۸ در دانشگاه استنفورد ایراد کرده بود. کتاب چهار بخش دارد: جایگاه عادت در رفتار، جایگاه انگیزه و غریزه، جایگاه هوش، و سرانجام نتیجه‌گیری دربارهٔ اخلاق و آزادی. دیویی در برابر هم اخلاق مبتنی بر قاعده‌های ثابت و هم روان‌شناسی غریزه‌محور می‌ایستد و اخلاق را کاوشی هوشمندانه و همیشه در جریان می‌داند. برای دانشجوی فلسفه، روان‌شناسی اجتماعی و علوم تربیتی، متنی اساسی است.