Insectivorous Plants

چارلز داروین سال‌ها روی گیاهانی آزمایش کرد که حشره شکار می‌کنند و حاصل کارش را در ۱۸۷۵ در این کتاب منتشر کرد. بیشتر کتاب به گیاه شبنمک (دروسرا) اختصاص دارد که داروین روی برگ‌های چسبناکش ده‌ها آزمایش انجام داد: چه چیزهایی شاخک‌های برگ را به حرکت درمی‌آورد، گرما و نمک‌ها و اسیدها و سم‌ها چه اثری دارند، و آیا ترشح برگ واقعاً قدرت گوارش دارد.

داروین نشان داد که برگ شبنمک به ذره‌های ناچیز مواد نیتروژن‌دار واکنش نشان می‌دهد، اما به ذرات بی‌جان واکنش چندانی ندارد، و ترشحاتش مانند شیرهٔ معده پروتئین را تجزیه می‌کند. در فصل‌های بعد گونه‌های دیگر را بررسی می‌کند: گیاه تله‌ای ونوس (دیونه‌آ) با برگ‌های فنرمانندش، آلدرواندای آبزی، پینگویکولا، و اوتریکولاریا با کیسه‌های ریزی که جانوران کوچک آبزی را به دام می‌اندازند.

کتاب نمونهٔ درخشانی از روش علمی داروین است: آزمایش‌های ساده، صبر بی‌پایان و ثبت دقیق نتایج. برای دانشجویان زیست‌شناسی و گیاه‌شناسی و هر کسی که به شگفتی‌های دنیای گیاهان علاقه دارد خواندنی است.