Justice

«عدالت» نمایشنامه‌ای چهارپرده‌ای از جان گالزورثی، نویسندهٔ «حماسهٔ فورسایت» و برندهٔ نوبل ادبیات، است که در فوریهٔ ۱۹۱۰ در تئاتر دوک آو یورک لندن به صحنه رفت و همان سال منتشر شد. کمتر نمایشی در تاریخ تئاتر انگلیس چنین اثر مستقیمی بر قانون داشته است.

ویلیام فالدر، منشی جوان و حساس دفتر وکالت جیمز و والتر هاو، رقم چکی را دستکاری می‌کند تا پول لازم برای فرار با روت هانیول، زنی که از دست شوهری خشن و آزارگر رنج می‌برد، فراهم شود. جعل کشف می‌شود و فالدر به دادگاه کشانده می‌شود. وکیل مدافع به انگیزهٔ انسانی و آشفتگی ذهنی او استناد می‌کند، اما دستگاه قضایی با منطق سرد خود پیش می‌رود. پردهٔ سوم در زندان می‌گذرد و در یکی از صحنه‌های آن، فالدر تنها در سلول انفرادی‌اش، بی‌هیچ کلامی، نشان داده می‌شود — صحنه‌ای که تماشاگران آن روز را تکان داد. پردهٔ چهارم دو سال بعد، پس از آزادی او، می‌گذرد.

گالزورثی قهرمان و شروری نمی‌سازد؛ هر شخصیت، از قاضی تا رئیس زندان، آدمی معقول است، و همین است که نقد او را بر نظامی که آدم‌ها را خرد می‌کند، کوبنده می‌سازد. گفته می‌شود وینستون چرچیل، وزیر کشور وقت، پس از دیدن نمایش در مقررات حبس انفرادی اصلاحاتی کرد. برای علاقه‌مندان نمایشنامهٔ اجتماعی، حقوق و عدالت کیفری، اثری ماندگار است.