Late Lyrics and Earlier

«ترانه‌های متأخر و پیش‌تر» ششمین دفتر شعر تامس هاردی است که در ۱۹۲۲، وقتی شاعر هشتادویک‌ساله بود، منتشر شد. به گفتهٔ خودش نیمی از شعرها تازه سروده شده‌اند و نیمی دیگر شعرهای قدیمی‌ای‌اند که در دفترهای پیشین جا نیفتاده بودند.

کتاب با پیش‌گفتاری مشهور به نام «پوزش» آغاز می‌شود. هاردی در آن به منتقدانی پاسخ می‌دهد که او را بدبین می‌خواندند و می‌گوید آنچه او انجام می‌دهد نگاهی بی‌پرده به بدترین وجه زندگی است، به این امید که راهی به بهتر شدن پیدا شود؛ نگرشی که خود آن را «بهبودگرایی تکاملی» می‌نامد. او همچنین از جایگاه شعر و دین در جهان پس از جنگ جهانی اول سخن می‌گوید.

شعرها موضوع‌های همیشگی هاردی را دارند: یاد معشوق ازدست‌رفته، طبیعت روستایی وسکس، گذر زمان و دیدارهای کوتاه و تصادفی که معنایی ماندگار می‌یابند. «هواها» و «آهوی کنار خانهٔ تنها» از شعرهای شناخته‌شدهٔ این مجموعه‌اند.

برای خوانندگانی که شعر هاردی را دوست دارند یا می‌خواهند ببینند شاعری که از دوران ویکتوریا آغاز کرده بود، در دنیای پس از جنگ چگونه می‌اندیشید، این دفتر خواندنی است.