Laws

در «جمهوری»، افلاطون شهری بر پایهٔ حکمت فیلسوف-شاه تصور کرده بود. سال‌ها بعد، در واپسین دوران زندگی‌اش، در «قوانین»، بر پایهٔ قانون می‌سازد — چون پذیرفته که آدم کامل پیدا نمی‌شود.

سه پیرمرد در راه غار زئوس در کرت قدم می‌زنند و دربارهٔ قانون‌گذاری برای شهری تازه حرف می‌زنند: آموزش، ازدواج، مالکیت، مجازات، موسیقی، و شراب.

اینجا سقراط اصلاً حاضر نیست و لحن، لحن مردی سالخورده است که آرمان‌گرایی‌اش را تعدیل کرده. برای فهم تحول اندیشهٔ افلاطون و ریشهٔ نظریهٔ حاکمیت قانون، متن کلیدی است.