Leaves of Grass

والت ویتمن در ۱۸۵۵ دوازده شعر بی‌عنوان را با هزینهٔ خودش در چاپخانهٔ کوچکی در بروکلین چاپ کرد؛ نامش روی جلد نیامد و تنها تصویری از او با پیراهن کارگری در آغاز کتاب بود. شعرها نه وزن و قافیهٔ مرسوم داشتند و نه زبان ادبی آن روزگار را؛ سطرهایی بلند و پرنفس بودند به زبان مردم کوچه و بازار.

موضوع محوری، خودِ آمریکا و انسان دموکراتیک است: کارگر و کشاورز و قایقران و مهاجر، بدن و روح، طبیعت و شهر، همه با لحنی فهرست‌وار و سرشار که «من» شاعر را با همهٔ مردم یکی می‌کند. شعرهایی چون «ترانهٔ خودم» و «تن برقی را می‌سرایم» از همین‌جا آمده‌اند.

ویتمن تا پایان عمر کتاب را رها نکرد و در ویرایش‌های پیاپی شعر افزود، بازنویسی کرد و دسته‌بندی را تغییر داد، تا دوازده شعر نخست به حدود چهارصد شعر رسید. این فایل نسخهٔ پایانی و جاافتادهٔ کتاب است که در دفترهایی چون «سرلوحه‌ها»، «فرزندان آدم» و «کالاموس» سامان یافته و اشعار دوران جنگ داخلی و سوگ‌سرودهٔ لینکلن را هم در بر دارد.

«برگ‌های علف» سرآغاز شعر آزاد در زبان انگلیسی است و بر شاعران قرن بیستم، از ازرا پاوند تا آلن گینزبرگ، اثری ژرف گذاشت.