Lord Jim

جیم، پسر کشیشی انگلیسی، با رؤیاهای قهرمانی برگرفته از ماجراهای دریایی به دریا می‌رود. او افسر اول کشتی کهنهٔ «پاتنا» می‌شود که صدها زائر را به سفر حج می‌برد. شبی کشتی به چیزی در آب برخورد می‌کند و به نظر می‌رسد در حال غرق شدن است؛ در آن لحظهٔ هراس، جیم همراه ناخدا و دیگر افسران از کشتی می‌پرد و مسافران را رها می‌کند.

کشتی غرق نمی‌شود، و جیم تنها افسری است که در دادگاه حاضر می‌شود. چارلی مارلو، ملوان کهنه‌کار و راوی آشنای آثار کنراد، در آن دادگاه با جیم آشنا می‌شود و داستان او را در شبی طولانی برای جمعی بازگو می‌کند — با روایتی که زمان را می‌شکند و از زبان شاهدان گوناگون پیش می‌رود. نیمهٔ دوم کتاب در پاتوسان، سرزمینی دورافتاده در مجمع‌الجزایر مالایی، می‌گذرد که جیم در آن فرصتی دوباره می‌یابد.

جوزف کنراد (۱۸۵۷–۱۹۲۴)، نویسندهٔ لهستانی‌تبار انگلیسی‌زبان، سال‌ها ملوان و افسر کشتی بود و دریا و بندرهای شرق را از درون می‌شناخت. رمان نخست در «بلک‌وودز مگزین» و در ۱۹۰۰ به‌صورت کتاب منتشر شد.

پرسش محوری کتاب این است: آیا یک لحظهٔ ضعف می‌تواند تمام یک انسان را تعریف کند، و آیا شرافت ازدست‌رفته بازیافتنی است؟ از بزرگ‌ترین رمان‌های روان‌شناختی زبان انگلیسی.