Marianela

«ماریانلا» (Marianela) رمانی از بنیتو پرس گالدوس، نویسندهٔ بزرگ اسپانیا در سدهٔ نوزدهم، است که در سال ۱۸۷۸ منتشر شد. ترجمهٔ انگلیسی این نسخه کار کلارا بل است و گاتسبرگر آن را در ۱۸۸۳ در نیویورک چاپ کرد. گالدوس پیش‌تر با «گلوریا» و رمان‌های دیگر مطرح شده بود و این کتاب از رمان‌های محبوب او شد.

داستان در منطقهٔ معدنی شمال اسپانیا می‌گذرد. ماریانلا دختری یتیم و فقیر است که زیبایی ندارد، ولی دلی مهربان دارد و راهنمای پابلو، جوانی نابیناست. پابلو جهان را از راه صدای او و خیال‌هایش می‌شناسد و این رابطهٔ پاک، میان آنها پیوندی عمیق ساخته است. وقتی پزشکی به نام تئودورو گلفین به منطقه می‌آید و برای بینایی پابلو امید تازه‌ای پدید می‌آید، پرسش‌هایی دربارهٔ حقیقت و خیال و بهایی که آدم‌ها برای دیدن می‌پردازند مطرح می‌شود.

رمان با زبانی همدلانه از فقر، تفاوت طبقاتی و دشواری پذیرفته شدن در جامعه حرف می‌زند. برای خوانندگانی مناسب است که ادبیات اسپانیایی، رمان‌های رئالیستی سدهٔ نوزدهم و داستان‌های تأثیرگذار دربارهٔ انسان‌های ساده را دوست دارند.