Nothing to Eat

«چیزی برای خوردن نیست» (Nothing to Eat) منظومه‌ای طنز است که در ۱۸۵۷ در نیویورک منتشر شد. شعر نظیره‌ای است بر منظومهٔ مشهور «چیزی برای پوشیدن نیست» که چند سال پیش از آن در آمریکا شهرت یافته بود و ولخرجی و ظاهرسازی طبقهٔ مرفه را به باد انتقاد می‌گرفت. در صفحهٔ عنوان آمده که این اثر «نه» از نویسندهٔ همان منظومه است و ریشخندی آشکار بر آن به شمار می‌رود.

محور شعر بانوی ثروتمندی به نام خانم مردل است که میزبان شام می‌شود و هم‌زمان از اشتهای ناچیز و ناراحتی معده‌اش می‌نالد. فهرست بخش‌ها، از «دعوت» و «رفتن به بازار» تا «گفت‌وگو دربارهٔ پودینگ و شراب خوب»، نشان می‌دهد شاعر ذره‌ذره از میز غذا و رفتار میهمانان تصویری خنده‌دار می‌سازد. نویسنده خود را «نویسنده‌ای شوخ‌طبع و خوش‌خلق» معرفی می‌کند و کتاب را به همهٔ بانوانی تقدیم می‌کند که از سوءهاضمه رنج می‌برند.

این کتاب برای کسانی جالب است که به طنز منظوم سدهٔ نوزدهم، نظیره‌سرایی و تصویری از آداب سفره و مد در آمریکای پیش از جنگ داخلی علاقه دارند. زبان آن ساده و شوخ است و شعر را می‌توان در یک نشست خواند.