Sartor Resartus

«سارتور رزارتوس» (به لاتین: «خیاطِ دوباره دوخته‌شده») عجیب‌ترین و مشهورترین کتاب تامس کارلایل، اندیشمند اسکاتلندی، است که نخست در ۱۸۳۳–۱۸۳۴ به‌صورت پاورقی در «مجلهٔ فریزر» و سپس در ۱۸۳۶ در قالب کتاب در بوستون منتشر شد. کتاب وانمود می‌کند ویرایش و شرح اثری از پروفسور دیوگنس توفلزدروک، فیلسوفی خیالی از شهری آلمانی، است که رساله‌ای عظیم دربارهٔ «فلسفهٔ لباس» نوشته است.

تز توفلزدروک این است که همه‌چیز، از مقام و آداب و قانون تا دین و حتی زبان، جامه‌ای است که بشر بر واقعیت پوشانده، و کار فیلسوف دیدن آن سوی این جامه‌هاست. بخش دوم کتاب زندگی‌نامهٔ معنوی فیلسوف است و فصل‌های «نهٔ جاودان»، «مرکز بی‌اعتنایی» و «آری جاودان» سفر او را از نومیدی و بی‌معنایی به پذیرش و معنا روایت می‌کنند.

نثر کتاب عمداً پرپیچ‌وتاب، طنزآمیز و شاعرانه است و در زمان انتشار، خوانندگان نمی‌دانستند با چه روبه‌رو هستند. امرسون آن را در آمریکا شناساند و کتاب بر نسلی از نویسندگان ویکتوریایی و تعالی‌گرایان آمریکایی اثر گذاشت. برای خواننده‌ای ماجراجو که فلسفه و طنز را با هم دوست دارد، اثری یگانه است.