Tartarin de Tarascon

«تارتارن تاراسکونی» را آلفونس دوده در سال ۱۸۷۲ نوشت و در آن با ملایمت به گروهی از فرانسوی‌های جنوب، یعنی ناحیهٔ «میدی» که خودش هم زادهٔ آنجا بود، می‌خندد. ترجمهٔ انگلیسی مورد استفاده در این نسخه از اولیور سی. کولت است و کتاب سی فصل دارد.

قهرمان کتاب مردی لاف‌زن و زودباور اما در اصل مهربان است. مترجم در مقدمه شخصیت او را به «تود» در «تود هال» مانند می‌کند. تارتارن در شهر کوچک تاراسکون بر اثر خیال‌پردازی و قصه‌گویی، به قهرمان شکارچیان محلی تبدیل شده و آن‌گاه تصمیم می‌گیرد سفری به الجزایر کند تا در آنجا شیر شکار کند.

دوده با طنزی شیرین و بی‌آزار، فاصلهٔ میان خیال و واقعیت را نشان می‌دهد. کتاب کوتاه و پرخنده است و به‌ویژه برای خوانندگان علاقه‌مند به ادبیات فرانسه سدهٔ نوزدهم و طنز کلاسیک مناسب است.