Fromont and Risler

«فرومون و ریسلر» (Fromont jeune et Risler aîné) رمان آلفونس دوده (Alphonse Daudet) است که در ۱۸۷۴ منتشر شد و نخستین موفقیت بزرگ او در رمان‌نویسی بود. نسخهٔ انگلیسی با مقدمهٔ لوکنت دو لیل، شاعر فرانسوی، همراه است. دوده بیش از همه با «نامه‌های آسیاب من» و داستان‌های تاراسکون شناخته می‌شود.

داستان در پاریس و در محیط کارگاه کاغذدیواری «فرومون و ریسلر» می‌گذرد. فصل‌های آغازین از جشن عروسی در کافه‌ای، قصهٔ «چبه‌ی کوچک» و دختری که مرواریدهای قلابی می‌فروشد، و نمایی از حومهٔ پاریس سخن می‌گویند. کارخانه، شراکت دو مرد شریف و زنی جاه‌طلب که زندگی آنان را تحت تأثیر می‌گذارد، رمان را به درامی دربارهٔ خیانت، پول و تباهی اخلاقی می‌کشاند.

دوده با دقت واقع‌گرایانه و همدردی با آدم‌های عادی، پاریس بورژوایی دوران امپراتوری دوم را به تصویر می‌کشد. رمان برای دوستداران ادبیات فرانسهٔ سدهٔ نوزدهم و رمان‌های اجتماعی قدیمی گزینهٔ مناسبی است.