Numa Roumestan

«نوما رومستان» رمانی از آلفونس دوده است که در ۱۸۸۱ در پاریس منتشر شد و چاپ انگلیسی حاضر ترجمهٔ چارلز دو کی در بوستون (لیتل، براون) است. دوده آن را دربارهٔ مردم جنوب فرانسه نوشته؛ مردمی که با اغراق، شور و زبان‌بازی خود شناخته می‌شوند. داستان با جشنی در میدان باستانی شهری در جنوب فرانسه، در یک یکشنبهٔ داغ ژوئیه و هنگام مسابقه‌های سالانه، آغاز می‌شود.

نوما رومستان، شخصیت اصلی، مردی پرانرژی، خوش‌صحبت و لبریز از دروغ‌های شیرین است که با سخنوری از جنوب به مجلس و وزارت در پاریس می‌رسد. او با زنی پاریسی، روزالی، ازدواج می‌کند که با آداب و مزاج او فرق دارد. رمان نشان می‌دهد چگونه سحر کلام و اغراق جنوبی در زندگی عمومی کار می‌کند و چگونه در خانواده و رابطهٔ زناشویی، که باید پایهٔ آن راستی باشد، دردسر می‌آفریند. شخصیت‌های فرعی، مانند نوازندهٔ روستایی والمژور، به رمان رنگ و طنز می‌بخشند.

دوده با شوخی‌ای دوستانه و در عین حال نکته‌سنج، هم پروانس را دوست دارد و هم ضعف‌های آن را نمی‌پوشاند. رمان برای دوستداران ادبیات فرانسهٔ قرن نوزدهم و کسانی که طنز اجتماعی و سیاسی را می‌پسندند، خواندنی است.