The Colour Out of Space

«رنگی از فضای بیرون» داستان بلندی از ه. پ. لاوکرفت است که نخستین بار در شمارهٔ سپتامبر ۱۹۲۷ مجلهٔ «امیزینگ استوریز» منتشر شد. لاوکرفت خود این داستان را بهترین اثرش می‌دانست و بسیاری از منتقدان نیز با او هم‌نظرند.

راوی، نقشه‌برداری از بوستون، برای طرح ساخت یک مخزن آب به تپه‌های غرب آرکام می‌رود و در آنجا با زمینی سوخته و خاکستری روبه‌رو می‌شود که اهالی آن را «خلنگ‌زار سوخته» می‌نامند و از آن دوری می‌کنند. تنها کسی که حاضر است دربارهٔ «روزهای عجیب» حرف بزند پیرمردی به نام اَمی پیرس است. او تعریف می‌کند که سال‌ها پیش شهاب‌سنگی در مزرعهٔ همسایه‌اش، نیهام گاردنر، فرود آمد؛ سنگی که رفتارش با هیچ قانون شناخته‌شدهٔ شیمی و فیزیک نمی‌خواند و درونش رنگی بود که در هیچ طیفی نام نداشت. پس از آن، محصولات مزرعه، درختان، جانوران و سرانجام خانوادهٔ گاردنر آرام‌آرام دگرگون شدند.

آنچه این داستان را از دیگر داستان‌های وحشت متمایز می‌کند، نبود هیولایی آشناست: خطر چیزی است کاملاً بیگانه و فهم‌ناپذیر، و وحشت از همین ناتوانی ذهن انسان برای درک آن زاده می‌شود. این داستان از نمونه‌های برجستهٔ «وحشت کیهانی» لاوکرفت است و چند بار به فیلم درآمده. برای دوستداران ادبیات وحشت، علمی‌تخیلی کلاسیک و فضای تیرهٔ نیوانگلند، خواندنی است.