The Jewel of Seven Stars

«گوهر هفت‌ستاره» رمانی از برام استوکر، نویسندهٔ «دراکولا»، است که در ۱۹۰۳ منتشر شد و از نخستین و اثرگذارترین رمان‌های وحشت دربارهٔ مصر باستان و مومیایی‌ها به شمار می‌رود.

مالکوم راس، وکیل جوان لندنی، نیمه‌شب با پیغامی فوری از مارگارت ترلانی، دختری که تازه با او آشنا شده، به خانهٔ آن‌ها فراخوانده می‌شود. پدر مارگارت، آبل ترلانی، مصرشناس ثروتمند، در اتاقش که پر از آثار باستانی است، زخمی و بیهوش پیدا شده و در خوابی مرگ‌گونه فرو رفته است. او پیش‌تر دستور داده بود که در چنین وضعی، هیچ‌کس نباید او را از آن اتاق بیرون ببرد.

با پیش رفتن ماجرا، معلوم می‌شود ترلانی سال‌ها در پی ملکه تِرا، فرمانروای جادوگر مصر باستان، بوده و آرامگاه او را در «درهٔ جادوگر» یافته است. رازهای آرامگاه، گوهری با نقش هفت ستاره، و نیرویی که گویی از ورای هزاران سال بیدار می‌شود، داستان را به سوی «آزمایش بزرگ» پیش می‌برند.

استوکر این رمان را در اوج شیفتگی اروپا به مصرشناسی نوشت و آمیزه‌ای از علم، جادو و ترس ساخت که بعدها الهام‌بخش داستان‌ها و فیلم‌های بسیار دربارهٔ «نفرین مومیایی» شد. در ۱۹۱۲ نسخه‌ای با پایانی دیگرگون منتشر شد. برای دوستداران «دراکولا» و ادبیات وحشت کلاسیک، خواندنی است.