The Lost Continent

سال ۲۱۳۷ است. دو قرن پیش، در میانهٔ «جنگ بزرگ» اروپا، ایالات متحده برای در امان ماندن از آن، هرگونه ارتباط با نیمکرهٔ شرقی را قطع کرد و عبور از نصف‌النهار سی درجهٔ غربی را با قانون ممنوع ساخت. از آن پس هیچ‌کس نمی‌داند در اروپا چه گذشته است. جفرسون تورک، فرماندهٔ جوان یک زیردریایی‌هوایی گشتی، بر اثر توفان و خرابی ناخواسته از این مرز می‌گذرد.

او و چند همراهش در کرانه‌های انگلستان پیاده می‌شوند و جهانی را می‌یابند که به بربریت بازگشته است: لندن ویرانه‌ای جنگلی است، شیرها در جزیرهٔ بریتانیا پرسه می‌زنند، قبیله‌هایی نیمه‌وحشی در خرابه‌ها زندگی می‌کنند و از تمدن گذشته جز افسانه‌ای مبهم چیزی نمانده است. سفر تورک در این قارهٔ گمشده، پرده از سرنوشت شگفت اروپا برمی‌دارد.

ادگار رایس باروز این رمان کوتاه را در ۱۹۱۶، در میانهٔ جنگ جهانی اول و زمانی که آمریکا هنوز بی‌طرف بود، با عنوان «آن سوی سی» در مجله‌ای منتشر کرد. کتاب واکنشی آشکار به جنگ است و از نخستین نمونه‌های داستان پساجنگ و ویرانشهری در ادبیات آمریکایی به شمار می‌آید؛ ژانری که بعدها بسیار گسترده شد.