The Meaning of Truth

«معنای حقیقت» که در ۱۹۰۹ منتشر شد، به گفتهٔ خود ویلیام جیمز «دنباله‌ای بر عمل‌گرایی» است. جیمز در کتاب «عمل‌گرایی» (۱۹۰۷) گفته بود حقیقت ویژگی برخی از اندیشه‌های ماست و «برای اندیشه رخ می‌دهد»؛ یعنی اندیشه‌ای صادق است که بتوانیم آن را جذب کنیم، معتبر بدانیم و در تجربه بیازماییم.

منتقدان، از بردلی تا برتراند راسل، این دیدگاه را به این معنا گرفتند که هر باور سودمند و خوشایندی حقیقت است. این کتاب پاسخ جیمز به این بدفهمی‌هاست: مجموعه‌ای از مقاله‌ها که برخی به دههٔ ۱۸۸۰ بازمی‌گردند، به همراه نوشته‌های تازه که یکایک اعتراض‌ها را بررسی می‌کنند.

جیمز توضیح می‌دهد که نظریه‌اش منکر واقعیت بیرونی یا تطابق اندیشه با آن نیست؛ او می‌پرسد «تطابق» در عمل چه معنایی دارد. پاسخش این است که اندیشهٔ صادق ما را به‌درستی به تجربه‌های بعدی و به خود چیزها راهنمایی می‌کند. در فصل‌ها با نام‌هایی چون پرت، دیویی و شیلر نیز گفت‌وگو می‌شود.

کتاب برای فهم دقیق نظریهٔ عمل‌گرایانهٔ حقیقت، که هنوز در فلسفه مطرح است، ضروری است و برای خوانندهٔ «عمل‌گرایی» همراهی طبیعی به شمار می‌آید.