Essays in Experimental Logic

«جستارهایی در منطق تجربی» مجموعه‌ای از نوشته‌های جان دیویی، فیلسوف عمل‌گرای آمریکایی، دربارهٔ نظریهٔ منطق و شناخت است که در ۱۹۱۶ منتشر شد. چهار فصل کتاب از جستارهای دیویی در «مطالعاتی در نظریهٔ منطق» (۱۹۰۳) برگرفته شده و بقیه، همراه با مقدمه‌ای تازه، از مقاله‌های او در نشریه‌های فلسفی گردآمده‌اند.

تز اصلی دیویی این است که اندیشیدن وقتی آغاز می‌شود که وضعیتی مبهم و مسئله‌دار پیش می‌آید، و منطق شرح روش‌هایی است که ذهن برای بیرون آمدن از این ابهام به کار می‌گیرد. از این رو مفاهیمی چون داده، معنا، داوری و حقیقت را باید بر حسب نقشی که در فرایند پژوهش دارند فهمید، نه به‌عنوان قواعدی ازلی و جدا از تجربه.

جستارهایی مانند «برخی مراحل اندیشهٔ منطقی»، «داده‌ها و معناها»، «منطق داوری‌های عملی» و «عمل‌گرایی از عملی چه می‌فهمد» دیدگاه دیویی را در برابر ایدئالیسم و واقع‌گرایی هم‌روزگارش روشن می‌کنند. خود او می‌گوید جنبهٔ روان‌شناختی این جستارها از دیدگاه روان‌شناسی رفتارگرا نوشته شده است.

کتاب فنی است و برای دانشجویان فلسفه، منطق و آموزش، و خوانندگانی که با عمل‌گرایی آمریکایی آشنایی دارند، مناسب است.