The People of the Black Circle

پادشاه وندیا با جادویی مرموز از پا درمی‌آید و خواهرش، دِوی یاسمینا، درمی‌یابد که کار، کار پیشگویان سیاه کوهستان یمشاست؛ جادوگرانی که از قله‌های دوردست، بی‌آنکه دیده شوند، مرگ می‌فرستند. یاسمینا در پی انتقام برمی‌آید و سرنوشتش با کونان گره می‌خورد که در این داستان سردستهٔ قبایل جنگجوی کوهستان است.

داستان در سرزمینی می‌گذرد که آشکارا از مرز شمال‌غربی هند و کوهستان‌های افغانستان الهام گرفته: گردنه‌های سنگی، قبیله‌های رقیب، دژهای مرزی، و شاهزاده‌خانمی مغرور که ناچار است با بربری بی‌پروا همراه شود. پشت این ماجرا، دسیسه‌های پادشاهی‌های همسایه و جاه‌طلبی‌های شاگردان جادوگران نیز در جریان است.

«مردم حلقهٔ سیاه» نخست در ۱۹۳۴ در سه شماره از مجلهٔ «ویرد تیلز» چاپ شد و بسیاری از خوانندگان آن را از بهترین داستان‌های کونان می‌دانند. ترکیب ماجرای پرشتاب، فضای کوهستانی زنده و جادویی به‌راستی ترسناک، آن را نمونه‌ای درخشان از فانتزی پالپ دههٔ ۱۹۳۰ کرده است.