The Tailor of Gloucester

در روزگار شمشیر و کلاه‌گیس، خیاط پیر و فقیری در گلاستر زندگی می‌کند که باید تا صبح روز کریسمس نیم‌تنهٔ ابریشمی شهردار را برای عروسی‌اش بدوزد. پارچه‌ها بریده شده‌اند، اما یک قرقره نخ ابریشمی قرمز کم است، خیاط خسته و بیمار است، و گربه‌اش سیمپکین نقشه‌های خودش را دارد. در این میان موش‌های کوچکی که در خانه و دکان او زندگی می‌کنند، نقشی پیش‌بینی‌نشده بازی می‌کنند.

بئاتریکس پاتر داستان را بر پایهٔ ماجرایی واقعی نوشت که در گلاسترشر شنیده بود، و نخست آن را به‌صورت دست‌نوشته به دختری بیمار به نام فریدا هدیه داد. سپس در ۱۹۰۲ نسخه‌ای خصوصی چاپ کرد و در ۱۹۰۳ فردریک وارن آن را منتشر کرد.

پاتر برای کشیدن لباس‌های قرن هجدهمی به موزهٔ ویکتوریا و آلبرت رفت و از پارچه‌ها و جلیقه‌های واقعی طرح زد؛ نتیجه، از ظریف‌ترین تصویرگری‌های اوست. متن کمی بلندتر از دیگر کتاب‌های اوست و پر از ترانه‌ها و قافیه‌های کهن کودکانهٔ انگلیسی است. پاتر خود این را محبوب‌ترین کتابش می‌دانست؛ قصه‌ای گرم و کریسمسی برای بلندخوانی.