Back to Methuselah: A Metabiological Pentateuch

شاو این را جاه‌طلبانه‌ترین کار خودش می‌دانست. تز مرکزی‌اش این است که عمر آدمی برای آموختن خرد کوتاه است؛ اگر بشر بخواهد جان به در ببرد، باید بیاموزد که سیصد سال زندگی کند.

از آدم و حوا آغاز می‌کند، به سیاستمداران پس از جنگ اول می‌رسد، و بعد به آینده‌های دور می‌رود که آدم‌ها از تخم درمی‌آیند و بالغ زاده می‌شوند.

مقدمهٔ بلند شاو دربارهٔ داروین و «تکامل خلاق»، خودش رساله‌ای مستقل است. اثری عجیب، بلند، و پر از جمله‌های درخشان.