Cynthia's Revels; Or, The Fountain of Self-Love

«جشن‌های سینتیا یا چشمهٔ خودشیفتگی» نمایش‌نامه‌ای از بن جانسون است که در حدود ۱۶۰۰ اجرا شد و در ۱۶۰۱ به چاپ رسید. جانسون در متن‌های درسی و نقد ادبی پس از شکسپیر بزرگ‌ترین نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی آن دوره و نخستین «شاعر ملی» شناخته می‌شود. در این نمایش، که در دربار خیالی سینتیا (اشاره‌ای تمثیلی به ملکه) می‌گذرد، چشمه‌ای که بر اثر آن آدم‌ها از خودشیفتگی مست می‌شوند نقطهٔ آغاز ماجراست.

جانسون در این کمدی با بهره‌گیری از شخصیت‌های نمادین و نام‌های لاتین و ایتالیایی، رفتارهای سبک‌سرانهٔ درباریان، چاپلوسان، مدگراها و مدعیان فضل را به باد طنز می‌گیرد. نمایش بر پایهٔ «کمدی خُلق‌ها» ساخته شده است، یعنی هر شخصیت یک عیب غالب دارد. این چاپ از مجموعهٔ «Everyman's Library» (۱۹۱۰) است و مقدمهٔ فلیکس شلینگ و واژه‌نامه دارد.

کتاب برای دانشجویان ادبیات و خوانندگان علاقه‌مند به تئاتر عصر الیزابت و جیمز مناسب است. زبان نمایش کهن و پرتلمیح است، اما همین ویژگی آن را مدرکی ارزشمند از طنز سیاسی و اجتماعی آن دوران می‌کند.