Growth of the Soil

«برکت زمین» (به نروژی «Markens Grøde»، ۱۹۱۷) رمان بزرگ کنوت هامسون است که اثر اصلی او برای دریافت جایزهٔ نوبل ادبیات در ۱۹۲۰ شمرده شد. وی. وی. ورستر آن را به انگلیسی ترجمه کرده است. هامسون نویسنده‌ای بود که کتاب‌هایش را به زندگی ساده و مستقیم انسان در برابر طبیعت اختصاص می‌داد.

رمان با تصویر جاده‌ای طولانی در کوه و جنگل آغاز می‌شود و مردی را دنبال می‌کند که با یک کیسه آذوقه به زمین بکر شمال نروژ می‌آید. او ایزاک نام دارد و در سرزمینی «بی‌صاحب» خانه می‌سازد، زمین را شخم می‌زند و اندک‌اندک خانواده، دام، مزرعه و جامعه‌ای کوچک می‌سازد.

هامسون در این کتاب زمین و کار و نسل‌ها را ستایش می‌کند و آن را در برابر زندگی شهری و دنبال‌کردن پول و شهرت می‌گذارد. نثر ساده، ریتمیک و گاه حماسی است و به همین سبب رمان خواننده را به یاد داستان‌های کهن می‌اندازد. برای خوانندگان ادبیات اسکاندیناوی و رمان‌هایی که دربارهٔ رابطهٔ انسان و زمین نوشته شده‌اند، شاهکاری مناسب است.