Pan

«پان» (۱۸۹۴) رمان کوتاه و شاعرانهٔ کنوت هامسون، نویسندهٔ برندهٔ نوبل نروژی، است. داستان را ستوان توماس گلان روایت می‌کند که از تنهایی ترجیح داده در کلبه‌ای در جنگل‌های شمال نروژ، همراه با سگش اسوپ، روزگار بگذراند. او در ییلاق با مردم شهرک و با دختر بازرگان محل، ادواردا، آشنا می‌شود و رابطه‌ای پرشور و ناپایدار شکل می‌گیرد که غرور، حسادت و رفتارهای ناگهانی دو طرف آن را به بازی خطرناکی بدل می‌کند.

نام «پان» به خدای جنگل و طبیعت در اساطیر یونان اشاره دارد و بیان می‌کند که چگونه طبیعتِ پرشور می‌تواند آدمی را از قید قراردادهای اجتماعی رها یا اسیر کند. بخش دوم کتاب، «مرگ گلان»، رخدادهای پایانی را از زبان دیگری می‌گوید.

ترجمهٔ انگلیسی کتاب از دبلیو. دبلیو. وورستر است و مقدمه‌ای از ادوین بیورکمن دربارهٔ سیر نویسندگی هامسون از «گرسنگی» تا «برکت زمین» دارد. «پان» برای خوانندگانی مناسب است که از نثر غنایی، توصیف طبیعت و داستان‌های عاشقانهٔ تلخ لذت می‌برند.