Hiero

«هیرون» یا «جبار» رساله‌ای کوتاه از گزنفون، مورخ آتنی و شاگرد سقراط، به شکل گفت‌وگویی خیالی است که حدود ۴۷۴ پیش از میلاد میان سیمونیدس، شاعر نامدار یونانی، و هیرون، فرمانروای سیراکوز در سیسیل، می‌گذرد. شاعر می‌پرسد: تو که هم زندگی مردم عادی را چشیده‌ای و هم زندگی فرمانروایی مطلق را، بگو کدام شیرین‌تر است؟

پاسخ هیرون غافلگیرکننده است: جبار از هر لذتی کمتر بهره می‌برد؛ نه دوستی راستین دارد، نه خواب آسوده، نه امنیت در سفر و نه ستایش صادقانه. همیشه در هراس از توطئه است و به نزدیک‌ترین کسانش هم نمی‌تواند اعتماد کند. در نیمهٔ دوم، سیمونیدس راه چاره‌ای پیش می‌نهد: فرمانروا اگر نیکی کند، سود مردم را بجوید و کارهای ناخوشایند را به دیگران بسپارد، می‌تواند محبوب و ایمن شود.

این رساله از نخستین متن‌های اندیشهٔ سیاسی دربارهٔ استبداد است و قرن‌ها بعد اندیشمندانی چون لئو اشتراوس کتابی دربارهٔ آن نوشتند. ترجمهٔ روان اچ. جی. داکینز از مجموعهٔ آثار گزنفون؛ برای علاقه‌مندان فلسفهٔ سیاسی و یونان باستان.