Life Is a Dream

«زندگی رؤیاست» مشهورترین نمایشنامهٔ پدرو کالدرون د لا بارکا، شاعر و نمایشنامه‌نویس بزرگ عصر طلایی اسپانیا، است که در حدود ۱۶۳۵ نوشته شد. این نسخه برگردان آزاد و منظوم ادوارد فیتزجرالد — همان مترجم نامدار رباعیات خیام — است که متن را بازسرایی کرده و با یادداشتی دربارهٔ زندگی کالدرون آغاز می‌شود.

باسیلیو، پادشاه دانشمند لهستان، از پیشگویی‌ای می‌هراسد که می‌گوید پسرش سگیسموندو فرمانروایی خونخوار خواهد شد. پس نوزاد را در برجی دورافتاده در کوهستان زندانی می‌کند و همه را از وجودش بی‌خبر می‌گذارد. سال‌ها بعد، شاه برای آزمودن سرنوشت، سگیسموندو را بی‌هوش به قصر می‌آورد تا یک روز شاهزاده باشد؛ اما رفتار خشن جوانی که جز زندان چیزی ندیده، او را دوباره به برج بازمی‌گرداند و به او می‌گویند همه‌چیز خوابی بیش نبوده است.

از اینجا تک‌گویی مشهور سگیسموندو زاده می‌شود: اگر مرز خواب و بیداری روشن نیست، زندگی چیست جز رؤیایی، و آدمی در آن چگونه باید رفتار کند؟ نمایشنامه دربارهٔ تقدیر و اختیار، قدرت و خویشتن‌داری است و رشته‌ای فرعی دربارهٔ روساورا، زنی که برای بازپس‌گیری آبرویش در جامهٔ مردانه سفر کرده، در آن تنیده است. برای خوانندهٔ فارسی‌زبان، اندیشهٔ «زندگی همچون خواب» در شعر خیام و مولوی پژواکی آشنا دارد.