Memoirs of My Life and Writings

ادوارد گیبون، نویسندهٔ «تاریخ انحطاط و سقوط امپراتوری روم»، در سال‌های پایانی عمر چند پیش‌نویس از زندگی‌نامهٔ خود نوشت که پس از مرگش دوستش لرد شفیلد آن‌ها را به هم پیوند داد و در ۱۷۹۶ همراه «آثار گوناگون» او منتشر کرد. متن با این جملهٔ مشهور آغاز می‌شود که او در پنجاه‌ودومین سال عمر، پس از پایان کاری دشوار و موفق، می‌خواهد به رویدادهای سادهٔ زندگی خصوصی و ادبی‌اش بنگرد.

گیبون از تبار خانوادگی، کودکی بیمارگونه و ماه‌های بی‌حاصل تحصیل در آکسفورد می‌گوید؛ از گرویدن جوانی‌اش به کاتولیسیسم و فرستاده شدنش به لوزان، که در آنجا به آیین پروتستان بازگشت و عمیقاً با فرهنگ فرانسوی خو گرفت؛ از عشق ناکامش به سوزان کورشو؛ از خدمت در شبه‌نظامیان همپشایر؛ و از لحظه‌ای در رم در ۱۷۶۴ که میان ویرانه‌های کاپیتول اندیشهٔ نوشتن تاریخ سقوط روم به ذهنش رسید.

بخش پایانی شرح سال‌های نوشتن و انتشار کتاب بزرگ، بازگشت او به لوزان و شبی است که آخرین سطرهای آن را در باغ خانه‌اش نوشت.

نثر متوازن، طعنه‌آمیز و خوددار گیبون این زندگی‌نامه را به یکی از کلاسیک‌های خودنوشت انگلیسی بدل کرده است. برای دوستداران تاریخ، قرن هجدهم و نثر انگلیسی خواندنی است.