Parmenides

سقراطِ جوان نظریهٔ صور را عرضه می‌کند و پارمنیدسِ سالخورده ایرادهایی می‌گیرد که افلاطون هیچ پاسخی به آن‌ها نمی‌دهد — از جمله برهان مشهور «انسان سوم». این کار بی‌سابقه است: فیلسوفی مهم‌ترین نظریهٔ خودش را با دقت نقد می‌کند.

بخش دوم، مجموعه‌ای از استدلال‌های بسیار فشرده دربارهٔ «واحد» است که از دشوارترین متون فلسفهٔ غرب شمرده می‌شود. نوافلاطونیان قرن‌ها آن را کلید همه‌چیز می‌دانستند. برای خوانندهٔ حرفه‌ای فلسفه.