Phaedo

«فایدون» گزارش آخرین روز زندگی سقراط است. فایدون، از شاگردان نزدیک او، مدتی پس از اعدام استاد برای گروهی از دوستداران فلسفه تعریف می‌کند که در زندان آتن چه گذشت: دوستان سقراط صبح زود گرد او جمع می‌شوند و او، که تا شامگاه باید جام شوکران را بنوشد، آرام‌تر از همه گفت‌وگویی دربارهٔ مرگ و سرنوشت روح را آغاز می‌کند.

سقراط استدلال می‌کند که فیلسوف راستین نباید از مرگ بترسد، زیرا فلسفه در اصل تمرین جدا کردن روح از تن است. سپس در برابر تردیدهای سیمیاس و کبس چند برهان برای جاودانگی روح می‌آورد: برهان اضداد، نظریهٔ یادآوری، شباهت روح به امور الهی، و برهانی بر پایهٔ نظریهٔ مُثُل. گفت‌وگو با اسطوره‌ای دربارهٔ سرنوشت ارواح پس از مرگ پایان می‌یابد و سپس صحنهٔ مشهور واپسین لحظه‌های سقراط می‌آید.

این ترجمهٔ انگلیسی بنجامین جاوت است، با مقدمه‌ای مفصل که ساختار و استدلال‌های گفت‌وگو را شرح می‌دهد. «فایدون» از ستون‌های فلسفهٔ افلاطون و از اثرگذارترین متن‌ها دربارهٔ مرگ و روح در تاریخ اندیشه است؛ خواندنش در کنار «دفاعیه» و «کریتون» تصویر کاملی از روزهای پایانی سقراط می‌دهد.