The Ballad of the White Horse

«تصنیف اسب سپید» منظومه‌ای حماسی در هشت دفتر دربارهٔ آلفرد کبیر، پادشاه وسکس در قرن نهم میلادی، است. داستان از روزهای سیاه شکست آغاز می‌شود: وایکینگ‌های دانمارکی بیشتر انگلستان را گرفته‌اند و آلفرد، که همه‌چیزش را باخته، در جزیره‌های باتلاقی اتلنی پنهان است. رؤیایی از مریم مقدس، بی‌آنکه وعدهٔ پیروزی بدهد، او را به ادامهٔ نبرد فرامی‌خواند.

آلفرد در جامهٔ نوازنده‌ای دوره‌گرد به اردوگاه دشمن می‌رود و سپس سه یار خود — یک ساکسون، یک رومی‌تبار و یک سلت، که هر یک نمایندهٔ یکی از ریشه‌های فرهنگ انگلستان‌اند — را برای نبردی سرنوشت‌ساز فرامی‌خواند. منظومه با سرودهای اردوگاه، نبردهای تن‌به‌تن و تصویرهای پرشکوه پیش می‌رود.

جی. کی. چسترتون (۱۸۷۴–۱۹۳۶)، نویسنده و منتقد انگلیسی و آفرینندهٔ پدر براون، در پیشگفتار می‌گوید این شعر نه تاریخ، که افسانهٔ زندهٔ مردم است. منظومه در ۱۹۱۱ منتشر شد و درون‌مایهٔ اصلی‌اش امید بی‌دلیل است: ایستادگی بی‌آنکه بدانی پیروز می‌شوی. سطرهایی از آن در روزهای سخت جنگ جهانی دوم در مطبوعات بریتانیا نقل شد.