The Iliad

ایلیاد کل جنگ تروا را روایت نمی‌کند؛ چند هفته از سال دهم آن را می‌گیرد و حول یک چیز می‌چرخد: خشم آشیل و پیامدهایش. همین تمرکز، آن را از وقایع‌نگاری جدا می‌کند.

آنچه شعر را ماندگار کرده، نگاهش به جنگ است. هومر هیچ طرفی را کاملاً بر حق نمی‌داند؛ هکتور تروایی به اندازهٔ آشیل یونانی انسانی و قابل همدلی است. صحنهٔ پایانی، جایی که پادشاه تروا شبانه به چادر قاتل پسرش می‌رود تا جنازه را پس بگیرد، از شناخته‌شده‌ترین لحظه‌های ادبیات جهان است.