The Odyssey

«اودیسه» داستان بازگشت اولیس (ادیسئوس)، پادشاه ایتاکا، از جنگ تروا به خانه است؛ سفری ده‌ساله که در آن با سیکلوپ یک‌چشم، سیرسهٔ جادوگر، آوای فریبندهٔ سیرن‌ها، هیولاهای سیلا و کاریبدیس و خشم پوسیدون روبه‌رو می‌شود، در حالی که در ایتاکا همسر وفادارش پنه‌لوپه در محاصرهٔ خواستگارانی گستاخ است و پسرش تله‌ماکوس در جست‌وجوی پدر.

الکساندر پوپ (۱۶۸۸–۱۷۴۴)، بزرگ‌ترین شاعر انگلیسی قرن هجدهم، پس از موفقیت بزرگ ترجمهٔ «ایلیاد»، به اودیسه روی آورد. این بار او با دو همکار، ویلیام بروم و الایجا فنتون، کار کرد؛ پوپ دوازده سرود را خود ترجمه کرد و بقیه را آن دو، و او همه را بازبینی کرد تا یکدست شود. ترجمه در ۱۷۲۵ و ۱۷۲۶ در پنج جلد به سرمایهٔ برنارد لینتات منتشر شد و برای پوپ ثروت و شهرت به ارمغان آورد.

ترجمهٔ پوپ در قالب دوبیتی‌های قافیه‌دار ده‌هجایی (هروئیک کاپلت) است: باشکوه، آهنگین و سرشار از جمله‌های به‌یادماندنی، هرچند گاهی از سادگی متن یونانی دور می‌شود و رنگ ذوق قرن هجدهم را می‌گیرد. این نسخه مقدمه‌ای دربارهٔ «مسئلهٔ هومری» و تردیدهای پژوهشگران دربارهٔ هویت هومر نیز دارد.

برای خوانندگانی که می‌خواهند اودیسه را در یکی از تأثیرگذارترین ترجمه‌های تاریخ ادبیات انگلیسی بخوانند، و برای دانشجویان شعر انگلیسی قرن هجدهم، این کتاب ارزشمند است.