The Dream of Gerontius

«رؤیای جرونتیوس» منظومه‌ای است از جان هنری نیومن (John Henry Newman)، کشیش و کاردینال انگلیسی، که در ۱۸۶۵ سروده شد. شعر سفر روح مردی پیر به نام جرونتیوس را در لحظهٔ مرگ و پس از آن نشان می‌دهد؛ او از بستر مرگ تا حضور در برابر داور خود و پالایش در برزخ پیش می‌رود.

نیومن این سفر را در گفت‌وگوی روح با فرشتهٔ نگهبان و دیگر نیروهای روحانی وصف می‌کند و سرودهای فرشتگان به منظومه جلوه‌ای موسیقایی بخشیده است. «سال‌های ابدی» نیز در همین کتاب آمده است.

این منظومه را الگار موسیقی‌دان در ۱۹۰۰ به شکل اوراتوریو درآورد و از آن شهرت جهانی یافت. نسخهٔ موجود با مقدمه و حاشیه‌های موریس فرانسیس ایگن، دربارهٔ زندگی نیومن و جایگاه شعر، همراه است.

خوانندگان شعر دینی، ادبیات ویکتوریایی و تأملات مسیحی دربارهٔ مرگ و آخرت در آن اثری ماندگار می‌یابند.