The Importance of Being Earnest

جک ورتینگ در روستا مردی جدی و سرپرست دختری جوان به نام سیسیلی است، اما هر وقت می‌خواهد به لندن بگریزد، بهانه‌اش برادری خیالی و ولگرد به نام ارنست است — و در شهر خودش را ارنست می‌نامد. دوستش الجرنون نیز برای فرار از مهمانی‌های ملال‌آور خانوادگی، دوستی همیشه بیمار به نام بانبری اختراع کرده است. وقتی جک از گوندولین، دخترخالهٔ الجرنون، خواستگاری می‌کند و با بازجویی بی‌رحمانهٔ مادر او، لیدی براکنل، روبه‌رو می‌شود، دروغ‌های کوچک این دو مرد درهم می‌پیچند.

وایلد نمایشنامه را «کمدی بی‌اهمیتی برای آدم‌های جدی» نامید. عنوانش بر بازی میان نام «ارنست» و صفت earnest به معنای «جدی و صادق» استوار است، و تقریباً هر جمله‌اش طعنه‌ای است به آداب ازدواج، ثروت، طبقه و ریاکاری جامعهٔ ویکتوریایی.

نمایش در فوریهٔ ۱۸۹۵ در تئاتر سنت جیمز لندن به روی صحنه رفت و موفقیتی بزرگ بود؛ اما چند ماه بعد وایلد محاکمه و زندانی شد و دیگر هرگز نمایشنامه‌ای ننوشت. امروز بسیاری آن را بامزه‌ترین کمدی زبان انگلیسی می‌دانند. گفت‌وگوهای کوتاه و تیز آن، برای زبان‌آموز هم تمرینی دلپذیر در طنز و بازی‌های زبانی انگلیسی است.