The Masque of the Red Death

بیرون، «مرگ سرخ» کشور را درو می‌کند. پروسپرو دروازه‌ها را جوش می‌دهد و بال‌ماسکه‌ای در هفت تالار رنگی برپا می‌کند — هفت تالاری که از آبی تا سیاه می‌روند و معنایشان آشکار است.

پو در ده صفحه، تمثیلی ساخته که هر بار بیماری همه‌گیری می‌آید، دوباره نقل می‌شود: اینکه ثروت و دیوار، مرگ را بیرون نگه نمی‌دارد.

ساعت آبنوس در تالار سیاه، که هر ساعت می‌نوازد و رقص را قطع می‌کند، یکی از ماندگارترین تصویرهای ادبیات است. کوتاه و بی‌نقص.

ادگار آلن پو، پیشگام داستان کوتاه آمریکایی و داستان کارآگاهی، این داستان را نخست در ۱۸۴۲ در «مجلهٔ گراهام» منتشر کرد. نثرش آهنگین و پر از رنگ و نماد است و هر جزئی — از پنجره‌های رنگی تا مشعل‌های پشت شیشه‌ها — در خدمت یک اثر واحد قرار گرفته؛ همان اصلی که پو در نقدهایش برای داستان کوتاه پیشنهاد می‌کرد. برای دوستداران ادبیات گوتیک، زبان‌آموزانی که متنی کوتاه و ادبی می‌خواهند، و هر کسی که به تمثیل‌های مرگ و بیماری در ادبیات علاقه دارد، خواندنی است.