The Fall of the House of Usher

در روزی تیره و خاموش در پاییز، راوی سوار بر اسب به عمارت قدیمی خاندان آشر می‌رسد. رودریک آشر، دوست کودکی‌اش، در نامه‌ای پریشان از او خواسته به دیدارش بیاید. رودریک از حساسیتی بیمارگونه به نور، صدا و بو رنج می‌برد و خواهرش مدلین، تنها همدم او، به بیماری مرموزی دچار است که پزشکان از درمانش ناتوان‌اند.

راوی می‌کوشد با کتاب‌خوانی، نقاشی و موسیقی دوستش را آرام کند، اما فضای خانه — با پنجره‌هایی چون چشم‌های تهی، برکه‌ای سیاه و ترکی باریک که از بام تا پی دیوار پایین آمده — هر روز سنگین‌تر می‌شود. شعر «کاخ جن‌زده»، که رودریک می‌سراید، در دل داستان آمده است.

ادگار آلن پو (۱۸۰۹–۱۸۴۹) این داستان را در ۱۸۳۹ در «برتونز جنتلمنز مگزین» منتشر کرد. پو در اینجا به آرمان خود دربارهٔ داستان کوتاه — «اثر واحد»، یعنی ساختن یک حال و یک تأثیر یکپارچه — به کامل‌ترین شکل دست یافته است: خانه و ساکنانش آینهٔ یکدیگرند.

از مشهورترین داستان‌های گوتیک زبان انگلیسی و الگوی بسیاری از داستان‌های «خانهٔ نفرین‌شده»؛ کوتاه است و باید یک‌نفس خوانده شود.