The Puritan Widow

«بیوهٔ پیوریتن» (The Puritan Widow) کمدی شهری دورهٔ ژاکوبی است که در ۱۶۰۷ در لندن چاپ شد و نام شکسپیر بعدها در مجموعهٔ آثار مشکوک به او به آن افزوده شد. امروز بیشتر پژوهشگران آن را به توماس میدلتون نسبت می‌دهند.

صحنهٔ نمایش لندن است. لیدی پلاس تازه همسرش را به خاک سپرده و با دو دخترش، برادرشوهر و پسرش در سوگ نشسته است. جرج پای‌برد، دانشجوی بی‌پولی که با چند همدست، از جمله یک سرباز پیر و یک راهزن، نقشه می‌کشد، با ظاهرسازی و فریب می‌خواهد از خانوادهٔ ثروتمند بهره ببرد. خواستگاران لافزن، شوالیه‌های بی‌چیز و گزنده‌گویی دربارهٔ پیوریتن‌ها فضای طنز نمایش را می‌سازند.

نمایشنامه سرشار از زبان محاوره‌ای و شوخی‌های زمانه است و برای کسانی جالب است که می‌خواهند با تئاتر عامه‌پسند لندن در آغاز قرن هفدهم، جدا از شکسپیر، آشنا شوند.