The Wind Among the Reeds

«باد در میان نی‌ها» (۱۸۹۹) سومین مجموعهٔ شعر ویلیام باتلر ییتس و کامل‌ترین نمود دورهٔ نخست شاعری اوست. جهان این شعرها جهان افسانه‌های سلتی ایرلند است: سواران «سیده» یا پریان که بر باد می‌تازند، آنگوس سرگردان که در پی دختری از جنس نور است، و نمادهای تکرارشونده‌ای چون گل سرخ، باد، نی، آب و رنگ‌های کم‌رنگ شامگاهی.

بسیاری از شعرها از زبان شخصیت‌هایی گفته می‌شوند که ییتس برای بیان حالت‌های گوناگون روح ساخته بود — اِد، مایکل روبارتس و هانراهان سرخ. «آرزوی پارچه‌های آسمان»، با سطر مشهور «آرام گام بردار، که بر رؤیاهای من گام می‌نهی»، و «ترانهٔ آنگوس سرگردان» از همین مجموعه‌اند و از پرخواننده‌ترین شعرهای عاشقانهٔ زبان انگلیسی به شمار می‌روند. یادداشت‌های پایانی شاعر، اسطوره‌ها و نمادهای به کار رفته را توضیح می‌دهند.

ییتس بعدها این سبک رؤیایی و نمادگرا را کنار گذاشت و به زبانی خشک‌تر و مستقیم‌تر رو آورد، اما همین مجموعه بود که او را شاعری بزرگ شناساند؛ شاعری که در ۱۹۲۳ نوبل ادبیات گرفت. شعرها کوتاه‌اند و موسیقی کلامشان چنان قوی است که بلند خواندنشان، خود تمرینی در زبان انگلیسی است.