The Twilight of the Idols; The Antichrist

این مجلد دو کتاب کوتاه از واپسین سال کاری فریدریش نیچه را در بر دارد که هر دو در ۱۸۸۸ نوشته شدند. «غروب بت‌ها، یا چگونه با چکش فلسفه بورزیم» را نیچه در چند روز نوشت و آن را خلاصه‌ای از کل فلسفهٔ خود می‌دانست. هر فصل کوتاه آن «بتی» را می‌آزماید: سقراط، «عقل» در فلسفه، اخلاق همچون دشمن طبیعت، «چهار خطای بزرگ»، «بهبوددهندگان» بشر و آنچه آلمانی‌ها کم دارند. جملهٔ مشهور «آنچه مرا نکشد، نیرومندترم می‌کند» از بخش «گزین‌گویه‌ها و تیرها»ی همین کتاب است.

«دجال» حمله‌ای تند به مسیحیت کلیسایی است که نیچه آن را دین ضعف، کینه‌توزی و دشمنی با زندگی می‌داند؛ او میان شخص عیسی و کلیسایی که پس از او، به‌ویژه با پولس، بنا شد تمایز می‌گذارد. در پایان مجلد، یادداشت‌هایی دربارهٔ «بازگشت جاودان» و «چنین گفت زرتشت» آمده است.

این نسخه ترجمهٔ آنتونی لودوویچی در مجموعهٔ آثار کامل نیچه به ویراستاری اسکار لوی (۱۹۱۱) است. هر دو متن چند ماه پیش از فروپاشی ذهنی نیچه در ژانویهٔ ۱۸۸۹ تمام شدند. نثرشان فشرده، گزنده و پرشور است؛ خواندنشان برای شناخت نیچه ضروری است، اما باید با آگاهی از زمینه و لحن جدلی‌شان خوانده شوند.