Every Man in His Humor

«هر کس در خلق‌وخوی خود» نمایشنامه‌ای کمدی از بن جانسون است که برای نخستین بار در ۱۵۹۸ اجرا شد و در ۱۶۰۱ به چاپ رسید. اجرای نخست آن در لندن با بازی گروه «مردان لرد چمبرلین» انجام شد و ویلیام شکسپیر نیز در میان بازیگران بود. چاپ حاضر «نسخهٔ انگلیسی‌شده» است که در آن مکان و نام‌های ایتالیایی نسخهٔ نخست به لندن و نام‌های انگلیسی تغییر یافته است.

بن جانسون در این کمدی نظریهٔ «اخلاط» را به صحنه می‌آورد؛ یعنی این باور قدیمی که هر آدم به یکی از خلق‌وخوهای غالب گرفتار است و رفتارش را همان تعیین می‌کند. شخصیت‌های نمایش، از جمله پدری بدگمان، پسری شیفتهٔ شعر، سربازی لافزن و خدمتکاری زیرک، هر یک اسیر ویژگی خود هستند و درهم‌تنیدگی خنده‌دار آن‌ها ماجرا را پیش می‌برد.

مقدمهٔ این چاپ زندگی و جایگاه جانسون را، که بعد از شکسپیر مهم‌ترین نمایشنامه‌نویس زمانهٔ خود بود، شرح می‌دهد و واژه‌نامه‌ای برای کلمه‌های قدیمی دارد. این نمایشنامه برای علاقه‌مندان به تئاتر انگلیسی عصر الیزابت، و زبان‌آموزان پیشرفته‌ای که می‌خواهند با زبان قدیمی‌تر آشنا شوند، متنی کلاسیک و سرگرم‌کننده است.