Fables for Children, Stories for Children

این کتاب جلد دوازدهم مجموعهٔ آثار لئو تولستوی به ترجمهٔ لئو وینر، استاد زبان‌های اسلاوی دانشگاه هاروارد، است که در ۱۹۰۴ منتشر شد و نوشته‌های آموزشی و کودکانهٔ تولستوی را در کنار چند اثر دیگر گرد می‌آورد.

تولستوی در دهه‌های ۱۸۶۰ و ۱۸۷۰ در ملک خود، یاسنایا پولیانا، مدرسه‌ای برای کودکان دهقان برپا کرد و چون کتاب درسی مناسبی نیافت، خود «الفبا» و «کتاب‌های خواندن» را نوشت. بخش نخست این جلد حکایت‌هایی است که او از ازوپ و قصه‌های هندی بازنویسی کرد. بخش دوم داستان‌های کودکان است: داستان‌های سگ شکاری‌اش بولکا، خاطرهٔ اسب‌سواری، و دو داستان مشهور «خدا حقیقت را می‌بیند اما دیر می‌گوید» و «زندانی قفقاز». بخش سوم «داستان‌های علوم طبیعی» است که به زبانی ساده مغناطیس، بلور، بالن و گرمای خورشید را توضیح می‌دهد.

نیمهٔ دوم کتاب برای بزرگسالان است: جستارهای تولستوی دربارهٔ آموزش همگانی که دیدگاه‌های آزادی‌خواهانه‌اش را دربارهٔ مدرسه بیان می‌کند، فصل‌های آغازین رمان ناتمام «دکابریست‌ها» دربارهٔ افسران شورشی ۱۸۲۵، و چند داستان اخلاقی.

این مجموعه چهرهٔ کمتر شناخته‌شده‌ای از تولستوی را نشان می‌دهد: معلمی که سال‌ها برای یافتن ساده‌ترین جمله کوشید. برای خوانندگان کودک و بزرگسال، معلمان و زبان‌آموزان مبتدی تا متوسط مناسب است.