Facino Cane

«فاچینو کانه» داستان کوتاهی از انوره دو بالزاک است که راوی آن در خیابان کوچکی نزدیک میدان باستیل پاریس، در اتاقکی زیر شیروانی، شب‌ها را به نوشتن و روزها را به مطالعه می‌گذراند. او در همان محله با پیرمردی نابینا آشنا می‌شود که حکایتی شگفت دارد.

بالزاک در این داستان، که از مجموعهٔ «کمدی انسانی» است، به شخصیتی رمزآلود نزدیک می‌شود و گذشته‌ای را پیش می‌کشد که به ونیز و رؤیای گنج پیوند دارد. ترجمهٔ انگلیسی از کلارا بل و دیگران است.

اثری کوتاه و پرجاذبه برای دوستداران ادبیات فرانسه و کسانی که می‌خواهند با فضای پاریس سدهٔ نوزدهم و شیوهٔ روایت بالزاک آشنا شوند. خواندن آن بیش از چند دقیقه وقت نمی‌گیرد، اما تأثیرش در ذهن می‌ماند.