Glasses

«عینک» داستان بلندی از هنری جیمز است که در ۱۸۹۶ منتشر شد. راوی، مردی که خاطره‌ای را «مانند رشتهٔ مهره‌های رنگی» بازمی‌گوید، ماجرای دختری زیبا را روایت می‌کند که بینایی‌اش رو به کاستی است ولی از عینک زدن می‌ترسد.

جیمز با ظرافت روان‌شناختی خود به رابطهٔ زیبایی، غرور، خودفریبی و دیدن واقعیت می‌پردازد. عینک در داستان نماد دیدن حقیقت است و خواستگاران و خانواده را درگیر کشمکشی عاطفی می‌کند.

این اثر از نمونه‌های پخته‌ی نثر جیمز در دههٔ ۱۸۹۰ است و برای کسانی که داستان‌های روان‌شناختی و پایان‌های بازتفسیرپذیر را دوست دارند مناسب است. خواندن آن ساعاتی کوتاه می‌گیرد اما اندیشه‌برانگیز است.