Goethe's Theory of Colours

گوته با نظریهٔ نیوتن مخالف بود: می‌گفت نور سفید ترکیبی از رنگ‌ها نیست و رنگ از برخورد روشنایی و تاریکی زاده می‌شود. در فیزیک، نیوتن درست می‌گفت و گوته اشتباه.

ولی بخش دیگر کتاب — مشاهدهٔ دقیق اینکه چشم انسان رنگ را چطور می‌بیند — کاملاً درست بود و پایهٔ روان‌شناسی ادراک رنگ شد. پس‌تصویرها، سایه‌های رنگی، و اثر رنگ‌های مجاور بر هم، همه اینجا ثبت شده‌اند.

ترنر، کاندینسکی و ویتگنشتاین همه از آن گرفتند. نمونهٔ آموزنده‌ای از اینکه یک نظریهٔ نادرست می‌تواند مشاهدات درست و ماندگار بیاورد.