Milton's Comus

«کوموس» نمایشی منظوم از جان میلتون است که در ۱۶۳۴ در قلعهٔ لادلو، به مناسبت آغاز فرمانروایی ارل بریجواتر بر ولز و مرزهای آن، اجرا شد و متنش نخست در ۱۶۳۷ بی‌نام نویسنده چاپ شد. این اثر از گونهٔ «ماسک» است، نمایش درباری با شعر، موسیقی و رقص؛ موسیقی‌اش را هنری لاوز ساخت و فرزندان خود ارل در آن نقش داشتند.

داستان ساده است: بانویی جوان و دو برادرش در جنگلی تاریک راه را گم می‌کنند. کوموس، جادوگری که پسر باکوس و کیرکه است، با جامی جادویی مسافران را به هیئت جانور درمی‌آورد. او در جامهٔ روستایی‌ای مهربان بانو را به کاخ خود می‌برد و می‌کوشد با استدلال و وسوسه او را به نوشیدن و دست کشیدن از پاکدامنی وادارد. گفت‌وگوی آن دو، که دفاع از خویشتن‌داری در برابر لذت‌جویی است، هستهٔ اثر را می‌سازد.

«کوموس» از درخشان‌ترین آثار جوانی میلتون است و بسیاری از مضمون‌ها و سبک شاعرانهٔ «بهشت گمشده» را پیشاپیش در خود دارد. این نسخه ویراستهٔ ویلیام بل است و مقدمه‌ای مفصل دربارهٔ تاریخچه و ماهیت اثر و یادداشت‌های واژگانی و ادبی فراوان دارد.

برای دانشجویان ادبیات انگلیسی و هر خواننده‌ای که می‌خواهد شعر میلتون را با راهنمایی دقیق بخواند، متنی ارزشمند است.